Urban exploring in drievoud

Gisteren bij dag en dauw vertrok ik met mijn mede fotografie maatje weer op urbex tochtje.
Dit keer waren we helemaal op onszelf, enkele opgespoorde adresgegevens en goed geluk aangewezen. Drie plaatsen stonden op ons programma.

Eerste stop was het "Swamp hotel".
Oorspronkelijk was het de bedoeling om hier een hotel van 19 verdiepingen te bouwen, maar omdat het hotel aan het verzakken was op de moerassige ondergrond is men nooit verder geraakt dan anderhalve verdieping.
Nu is het hotel goed verscholen en een walhalla voor graffiti.

Eenmaal de bossen terug uit, was het tijd voor een drankje. Want de adrenaline giert toch door je lijf als je op zo een verlaten plek bent. Nadat onze dorst gelest was, de auto in richting het volgende pand.
Het zegel stond als tweede op ons lijstje. Oorspronkelijk was dit een drukkerij van de post die nu toch ook al een aantal jaren leegstaat. Wij waren blijkbaar nog net op tijd voor een bezoekje, want de afbraakwerken zijn reeds gestart.
Dit pand lag iets minder goed verscholen dus was het weer wat spannender om er ongezien binnen te stappen, maar het lukte ons!

High five! Op naar de laatste bestemming!
Het oude Bloso zwembad. Van wat we er over gelezen hadden, werd het een uitdaging om het te kunnen fotograferen. Maar het werd een drie op drie!

En dan zat ons dagje er weer op! Veel fotomateriaal verzameld en opnieuw "goesting" er bij om nieuwe plaatsen te ontdekken. Plaatsen die zoveel moois omvatten, maar plaatsen die ook jammer genoeg vaak staan te verkommeren en een afbraak nabij zijn. Urbex brengt ook wat tristesse met zich mee vind ik, maar ook het besef dat je moet genieten van al het moois dat zich rondom ons bevindt! Grote, maar ook kleine dingen!

Fijn weekend iedereen!