Geef mij maar de Sahara

Rijden op kamelen, rijden in de zon!
Tsjoenka, tsjoenka, tsjoenka

Vandaag besloot ik om samen met de woef naar de Sahara te gaan.
Het was niet te warm dus ideaal om daar een beetje te gaan wandelen en pootje te baden.
Ik heb het niet over DE Sahara, maar die van Lommel ;).

Rond 4 uur vertrokken we richting Lommel en een goed uurtje later kwamen we aan bij het sportcomplex "De Soeverein".
Vandaar nog eventjes stappen en het zand door omhoog en dan strekte de prachtige Lommelse Sahara zich voor ons uit.
Genieten van het uitzicht en ondertussen heerlijk wandelen met een verkoelend briesje.

Gyps moest van mij ook even pootje baden, dit ging eerst gepaard met wat tegengestribbel en schrik, maar toen ze al die andere hondjes in het water zag spelen, besloot ze dan toch ook van het water in te gaan ;). Niet te diep dat was nog een stapje te ver :p.

En ondertussen probeerde ik ook enkele van de vele libellen die er rondvlogen vast te leggen op beeld.

Nadien moe en voldaan terug naar huis.
Zeker de moeite om nog eens te doen! Het is er heerlijk rustig en je kan er ook echt verre wandelingen maken, maar dat zal voor een volgende keer zijn.
En zo is ons weekend weer in schoonheid afgesloten.

 

Waar blijft de zon vs warme herinneringen

Nu heb ik het toch wel echt gehad met het weer!
We zijn bijna eind mei en ik loop nog steeds rond met mijn bottekes en een trui en jas heb ik ook nog niet kunnen missen. Om nog maar te zwijgen van die paraplu die ik dan toch altijd ergens verloren leg of achterlaat :)!!!

Op zulke dagen denk ik met heimwee terug aan de warme bestemmingen die ik in mijn "leventje" al bezocht heb (niet dat het er al zoveel geweest zijn ;)).

De meest onvergetelijke reis was mijn stageperiode gedurende 3 maanden in Curaçao.
Als laatstejaars trok ik met een medestudentje naar dit prachtige eiland om daar les te gaan geven.
Een multiculturele stage dus waar de prachtige natuur, het mooie weer en de vriendelijke mensen toch soms in schril contrast stonden met de luxe die wij hier in ons Belgenlandje hebben.
In ieder geval blijft het voor mij een periode om nooit te vergeten en draag ik de mensen die ik daar heb leren kennen nog altijd een warm hart toe!
Met mijn mentor van toen heb ik nog steeds sporadisch contact en als de aangelegenheid er ooit nog eens is, wil ik zeker en vast nog eens terug naar dat kleine paradijsje!

In afwachting van de zon, probeer ik mijzelf (en jullie) al even te  verwarmen met foto's van toen.

3 maand ergens verblijven, levert natuurlijk heeeeeel veel foto's op ;).