Roodkapje? Roodkapje? Roodkapje? Waar ga je heen?

Op een der eerste lentedagen voelde Wolf de honger knagen, dus  klopte hij bij grootmoe aan. Zij deed open, zag hem staan met scherpe tanden, valse lach. Hij gromde grijnzend: " Goedendag!"
De arme grootmoe schrok zich naar: Straks eet hij me op met huid en haar!
Ze sloeg de spijker op de kop, want hij vrat haar in één hap op!
Toen kwam ook Roodkapje aan.
Na dat karkas, vol bot en haar dacht de wolf, smaakt zij als kaviaar.
Maar Roodkapje knipoogde en zei: O, wat een mooie bontjas heb jij!
Toen lachte ze en trok ze in een wipje een revolver uit haar slipje.
Ze richtte hem op het grote beest en beng, beng... die was er geweest!

Je ziet Roodkapjes hoeven niet altijd bange meisjes te zijn ;)!

Een goeie 2 maand geleden, maakte ik al eens een Roodkapje uit dit boek.
Volledig met de hand genaaid, maar toch zo niet men ding :)!
Wel een leuk boek,  indien je het nodige geduld kan opbrengen.

Nog al een tijdje geleden, kwam ik op de site terecht van deze leuke dame. Zij maakt heel wat verschillende patronen voor knuffels en poppen en ik kocht toen van haar site 2 patroontjes.
Tip! Veel van de patronen zijn hetzelfde. Er wordt vaak enkel iets aan toegevoegd (oortje, wangetjes, ander kapsel). Je kan dus zelf best wel experimenteren ;).Voor het in mekaar zetten van poppen en knuffels gebruik ik toch nog steeds de manier van " Tante Hilde".

Maar goed ....  ik ben er eindelijk toe gekomen om het Roodkapje af te maken.

Wil je eens op een andere manier sprookjes vertellen (zoals hier boven), dan kan ik je het boek van Roald Dahl: Gruwelijke Rijmen aanraden ;). Tof boek en ook grote kinderen vinden zo een sprookje best nog wel leuk.