De tas voor de andere vriendin :)

Op de heetste 2de augustus ooit begon ik eindelijk na de proefversies aan de tas voor de andere vriendin.
Omdat ik al wat geoefend had, moest dit dus een eitje worden ;).
Maar mijn werkbeest had toen echter niet veel zin om in die hitte te werken dus werd het toch een dagje vol frustratie.
De tas is dus een tijdje blijven liggen, maar vandaag is ze eindelijk klaar!
Ze kan dus nu ingepakt worden en naar de andere vriendin.
Hopelijk is ze er blij mee....

Wat voeren we in ons schild?

Zondag is bij ons gelijk aan wandeldag.
De woef mag dan haar grote voeten eens neerzetten op andere grond dan die ze gewoon is om te voelen onder haar wollige voetkussentjes.

Vandaag werd het kasteel van Horst in Holsbeek onze wandelbestemming.
Mooie omgeving om te wandelen en je kan ook nog tot 8 september een bezoekje brengen aan het kasteel zelf. Voor mensen met kids loopt er nu ook een schattenzoektocht.
En als je genoeg hebt van het wandelen kan je rustig nog iets drinken of eten in het wagenhuis.

Jammer genoeg mocht ik met mijn viervoetertje het kasteel zelf niet bezoeken.
Maar ach, we hebben weer een stevige wandeling in de benen, de woef is moe en de zondag is weer voorbij gevlogen. Wat moet een mens nog meer hebben :)?

Pamperige mand ;)

Zoals ik gisteren al zei, trok ik deze middag met veel 'goesting' en gepakt en gezakt op verplaatsing naar Mechelen om een workshop te volgen.
Voor een keertje geen internethandleiding voorzien van foto's voor mij om te volgen, maar een deskundige en duidelijke uitleg gekregen van een bedreven lesgeefster :).

Een vroegere pennenvriendin van mij, van in den tijd dat ik de Joepie nog las ;) en die ik dan later terugvond dankzij het facebook tijdperk :) heeft al heel wat mooie creaties van onder haar naaimachientje laten rollen.
Eén van haar pronkstukken is haar zelf ontworpen pampermand.
En vandaag had ik het geluk om samen met MBM bij haar thuis een pampermand-workshop te gaan volgen.

Het was een heel gezellig namiddagje waar veel gebabbeld en natuurlijk genaaid werd en na een paar uurtjes en dankzij Kim haar duidelijke instructies werd mijn eerste pampermand geboren.
Dank je wel Kimmie!!!!

 

 

Zeker een aanrader om bij Kim een workshop te gaan volgen!
En nu ik weet hoe het moet, ga ik er binnenkort nog wel eentje maken om cadeau te doen.

I did it!!!!

Eindelijk de angst voor tricot overwonnen en ach wat ben ik weer een schijterd voor niks geweest ;).
Het stikken van de tricot ging heel vlotjes zelfs met mijn easy peasy naaimachientje.

Even was ik wel in paniek omdat mijn werkbeest heel wat meer lawaai produceerde dan anders en ik de indruk had dat mijn stofje naar voor en achter ging (Van voor naar achter, van links naar rechts, van boven naar onder, van links naar rechts....).
Dus mijn domme vraag even gesteld op " De stoffemiekes", maar blijkbaar was dit meer dan normaal.

Ik had de smaak te pakken en maakte 3 eenvoudige kleedjes aan de hand van het patroontje dat ik van een bestaand kleedje had overgetekend.
Waarom eenvoudige kleedjes? Ik ben nu ook eenmaal een eenvoudig meisje, zeg maar een grijze muis in de massa :).
Maar eenvoudig kan ook "opgeleukt" worden met accessoires zodat eenvoudig er al heel wat minder gewoon uitziet ;).

 

(Het mosterdgele exemplaartje is wel wat korter uitgevallen dan verwacht, maar ik loop toch nooit met mijn witte melkflessen te pronken dus een legging lost dit probleempje dan wel op ;))

Ziezo mijn kleerkast heeft er weer 3 kleedjes bij en ik ben weer een ervaring rijker!
Laat de tricot maar komen zou ik zo zeggen ;).
En misschien stik ik er dan de volgende keer wel wat tierlantijntjes aan :p.

Een fijn weekend voor jullie allemaal toegewenst!
Ik kijk alvast uit naar morgen!
Ga voor het eerst op verplaatsing een workshopje volgen, maar hierover morgen meer.

Tot steekels!

Snipperdagje aan zee!

Gisteren samen met enkele van mijn collega's een dagje gaan uitzwaaien aan zee.
Het was een heerlijk zonnige dagje, waar praten (veel praten ;)), wandelen, smullen en vooral genieten centraal stonden.
Meer moet er niet over gezegd worden, de foto's spreken voor zich :).

Tip ;): Wil je een super lekker ijsje eten, spring dan zeker eens binnen bij tearoom Georges in Oostende. Overheerlijk was het!

Vanalles een beetje werd uiteindelijk een eerste kleedje

De voorbije week heb ik zeker en vast tijd achter mijn naaimachientje doorgebracht, maar de hitte heeft me ook wat parten gespeeld waardoor ik aan 4 projectjes begonnen ben, maar nog niet alles afgeraakt is. Dus meer hierover binnenkort ;).

Maar goed. In de vakantie is er tijd met hopen om naar de stoffenwinkels te lopen, dat dit niet zo goed is voor mijn portemonnee laten we even ter zijde ;).
Op woensdag trok ik met mijn beste maatje nog eens naar de Hobbystock in Balen.
Beiden hadden we een tekort aan effen katoentjes dus was Balen the place to be om onze stoffenkast weer wat aan te vullen.
Nadat ik al de gezochte effen katoentjes gevonden had, viel mijn oog op een zwart gebloemd katoenen stofje.

Onmiddellijk kreeg ik een ideetje waarvoor ik dit stofje kon gebruiken.
Maar toen ik aan de "knip - en snijtafel" stond, kreeg ik nog een onrealistisch idee en vroeg ik een grotere hoeveelheid stof dan dat ik eigenlijk nodig had.
Eenmaal thuis begon het te kriebelen om te beginnen aan het onrealistische ideetje.
Ik wilde eens proberen om uit dit stofje een kleedje te maken voor mezelf.
Nog nooit gedaan dus dit werd weer een wilde gok, maar het leven is aan de durvers zeker ;)!
Even rommelen in de kleerkast en daar een kleedje uitnemen dat goed was van model.
Patroon getekend en dan op zoek naar ja ..... laken :D. De schrik om iets te verprutsen, blijft er bij mij toch goed inzitten.
Het eerste lakenmodel was een dwangbuis en de naden stonden nog net niet op springen.
Iets breder maken dan en toen had ik een zak gemaakt! Conclusie: niet zo simpel om een kleed te maken uit katoen, waar je absoluut geen rits (huiver) in wil en dat dan nog makkelijk aan te krijgen is en mooi past. ZUCHT!
Nog maar is nameten en dan toch maar alles uit het goede stofje geknipt.
Heel wat pasbeurten en neepjes  later ontstond na weer het nodige gevloek en gezweet mijn eerste probeersel -kleedje uit katoen.  Het is zeker en vast nog voor verbetering vatbaar, maar al bij al ben ik al tevreden :).

( Wat een ellende om foto's te nemen van uzelf :) dus het werden webcamfoto's met slechte kwaliteit als gevolg.)

De volgende missie wordt een kleedje uit tricot.
Maar ook daar heb ik nog nooit mee gewerkt dus zal nog even uitzoeken worden hoe ik dat gestikt moet krijgen..... ;).

Zo en nu ga ik nog wat verder genieten van de zondag en nog wat recupereren van het avondje uit van gisteren en dan morgen heel vroeg uit de veren om samen met mijn collega's van het werk te gaan uitwaaien aan zee.

Geef mij maar de Sahara

Rijden op kamelen, rijden in de zon!
Tsjoenka, tsjoenka, tsjoenka

Vandaag besloot ik om samen met de woef naar de Sahara te gaan.
Het was niet te warm dus ideaal om daar een beetje te gaan wandelen en pootje te baden.
Ik heb het niet over DE Sahara, maar die van Lommel ;).

Rond 4 uur vertrokken we richting Lommel en een goed uurtje later kwamen we aan bij het sportcomplex "De Soeverein".
Vandaar nog eventjes stappen en het zand door omhoog en dan strekte de prachtige Lommelse Sahara zich voor ons uit.
Genieten van het uitzicht en ondertussen heerlijk wandelen met een verkoelend briesje.

Gyps moest van mij ook even pootje baden, dit ging eerst gepaard met wat tegengestribbel en schrik, maar toen ze al die andere hondjes in het water zag spelen, besloot ze dan toch ook van het water in te gaan ;). Niet te diep dat was nog een stapje te ver :p.

En ondertussen probeerde ik ook enkele van de vele libellen die er rondvlogen vast te leggen op beeld.

Nadien moe en voldaan terug naar huis.
Zeker de moeite om nog eens te doen! Het is er heerlijk rustig en je kan er ook echt verre wandelingen maken, maar dat zal voor een volgende keer zijn.
En zo is ons weekend weer in schoonheid afgesloten.

 

To tas or not to tas? That's the question!

De zus is een kei in me extra naaiwerkjes te geven: poppetjes voor een vriendin, een olifant voor een collega en nu vroeg ze of ik eventueel een tas zoals deze kon maken voor nog een andere vriendin.

“Das goe” pets ,klets op men mond. Ik zal het ook nooit leren van niet te snel ja te zeggen J.
Want telkens ik iets moet maken voor iemand anders, breekt het angstzweet me al uit en komt de faalangst naar boven.

 Maar oké ik had dus "ja" gezegd en zoals altijd vraag ik dan wat extra info ;).
Antwoord van de zus:  de tas mag uit het flamingostofje, ze moet alleen een beetje groter, zelfde modelletje als die vorige, langere "litsen" hebben en als het kan ook nog wat zakjes erin ofzo.

Mmmm goed daar zat ik dan :D. Stofje was geen probleem, rap naar de dichtstbijzijnde Veritas dus dat was al in orde.
Model, moet nu juist lukken dat het vorige tasje ontstaan is uit geklungel van mezelf en ik daar dus niet echt een patroon van had.
Zakjes…. Ik heb van men heel leven nog geen zakjes gestikt in of op een tas… Lap!
Langere litsen…. peace of cake.
Update: ik had stof en ik kon langere litsen maken :D jeeei!

 

Dus internet afzoeken naar een patroon voor een grote tas. Redelijk snel één gevonden en besteld en ook supersnel geleverd gekregen.
Ik was dus content want ik had een patroon! Instructies lezen (in het Engels!) patroon bekijken en tot de conclusie komen dat ik er geen snars van begreep L.  Dit patroon was dus niet voor beginners.
En nu? Toch maar zeggen dat ik het niet kan? Eens hard beginnen wenen? Een groot stuk chocolade eten? Even rustig worden en eens goed nadenken?Het werden de 2 laatste opties alleen werd de chocolade vervangen door een ijsje J.

 

Goed, we nemen het patroonpapier en beginnen maar zelf te tekenen.
Na het tekenen volgt het knippen en dan maar weer het oude laken bovengehaald.
Te groot, te breed, te plomp, te vormloos….. pfff 3 modellen had ik al uit het laken geknipt en geen enkel was naar mijn zin.
Patroon dan nog maar eens aanpassen, veel notities nemen en natuurlijk was toen mijn laken op!

Dan proberen we het maar uit een goei lapke stof (is dit wel een goed idee, Anke?).
De zakjes stikken werd wat improvisatie, want ik vond nergens een deftige uitleg,  maar na enkele uren (ja, ik ben niet van de rapste ;)) ontstond model 1.

 

Ik was al een beetje tevreden, maar vond toch dat de tas vanboven niet breed genoeg was dus nog maar eens het patroon aanpassen en opnieuw van nul beginnen. Weer wat uren later werd tas 2 geboren. En gelukkig was deze bovenaan wel breed genoeg. OEF!

 

Nu gaan de foto’s van de testmodelletjes (de definitieve zal nog voorzien worden van een magneetsluiting en tassenband) naar “de andere vriendin” en zullen we nog even moeten afwachten wat haar verdict is.
En als het goed is kan ik aan haar tas beginnen en dan maar hopen dat er niks misgaat!
Fieuw dit tassenexperiment heeft me heel wat zweetdruppels gekost!!!
Maar we zullen het maar van de positieve kant bekijken ik heb er 2 grote tassen bij ;).

Fladderend bezoek

Na lang wachten en mede dankzij het warme weer zijn mijn vlinderstruikjes volop in bloei aan het komen.
En bloemetjes aan deze struikjes zorgen voor nieuwsgierige vlindertjes.
Vandaag de eerste bezoekers gespot.
Wat kan ik hier van genieten!

Liefde in de lucht

Ergens in de lucht, vloog Marie met een zucht.
Ze droomde van verre landen en witte stranden.
Marie hield van de zon en vloog zo hoog ze maar kon.
De dikke schapenwolken kriebelden aan haar staart en glimlachend vloog ze zo verder in volle vaart.

Gilbert had het daarboven allemaal al een beetje gehad en vloog liever boven een stad.
Hij zag telkens opnieuw een prachtig panorama en soms zelfs mensen in hun pyjama!
Zijn wieken draaiden steeds haastig in het rond en hij maakte het daarboven al wel eens te bont.
Gilbert was een echte gluurder, maar wel een top bestuurder!

Maar Marie en Gilbert waren ook vaak alleen.
Tot de dag dat Marie werd geveld door een hagelsteen.
Ze stortte haast neer, midden in de stad, chance dat ze Gilbert nog had!
Die bromde daar toevallig door de lucht en hoorde een luide, akelige zucht.
Hij schoot als een pijl uit een boog omhoog en bespaarde Marie een bezoekje aan de traumatoloog!
Gilbert nam Marie in zijn wieken en gebruikte de beste hulpverlenerstechnieken.

Tot slot bracht hij Marie veilig aan de grond en als beloning kreeg hij een kus op zijn mond.

(Patronen van Melly and Me)

Geniet van deze zonnige zondag!